About

მიწიერი სამყაროს ყველა ფერი უფერულდება იმ ზე-რეალობის წინაშე, რომლის მოხელთების სანდო და ლეგიტიმურ საშუალებებზე თეოლოგია საუბრობს. ეს უხილავი პრეზენსი ბევრად მკვეთრად განმსჭვალავს ადამიანურ არსებას, ვიდრე ის რეალობა, რომელსაც ამ ჩვენს ღარიბ ყოფიერებაში აღვიქვამთ და რომელიც მხოლოდ 5 გრძნობით შეიმეცნება. ამგვარ ზე-რეალობას ყველაზე მეტად ის მდგომარეობა სწვდება, რომელსაც ქრისტიანი მისტიკოსები აღწერენ. მას ძველქართულად “განკვირვება”, ძველბერძნულად კი “ექს-სტასის” ეწოდება.
ეს მდგომარეობა ადამიანური არსების განუყოფელი და გამოსავლენი ნაწილია. ის ჩვენს სუნთქვაზე უფრო ახლოსაა. ათეისტებისგან მომისმენია, რომ მორწმუნე ადამიანს, რეალურად, სიკვდილისა და მარტოობის ეშინია და სწორედ ამიტომ ისწრაფვის „რელიგიური ზღაპრებისკენ“. ამით იმ სიცარიელეს ივსებს, რომელიც სიკვდილის მოლოდინითა და მარტოობის შიშითაა გამოწვეული. მაგრამ მგონი პირიქითაა: მარტოობისა და ე.წ. სიკვდილის განცდის გარეშე შეუძლებელია იმ რეალობას შეხვდე, რომელზეც თეოლოგია საუბრობს…
ვინ ვარ?
ატიპიური ქართველი.
ეს ნახევრად ხუმრობით.
საბაკალავრო (სასულიერო სემინარია) და სამაგისტრო (ილიაუნი) ხარისხები თეოლოგიაში მაქვს. სადოქტორო დისერტაცია კი ისტორიაში, უფრო ზუსტად, ეკლესიის ისტორიაშია, რომელიც გენტის უნივერსიტეტში (ბელგია) მუშაობის შედეგად დავასრულე. რელიგიასთან დაკავშირებულ სალექციო კურსებს 2010 წლიდან ვკითხულობ ილიაუნისა და გრიგოლ რობაქიძის უნივერსიტეტში. მომიწია ასევე ისეთ ჟურნალებთან თანამშრომლობა, როგორიცაა “სოლიდარობა”, “ლიბერალი”, “ტაბულა”, “ზღვარი”, “დიალოგი”, “ემაოსი”, “ცივილიზაციური ძიებანი”, “სემიოტიკა” და “კადმოსი”.
პროფესიულ ინტერესთა სფეროები: რელიგიისა და ათეიზმის ისტორია, ბიზანტოლოგია, რელიგიის ფსიქოლოგია, ბიბლეისტიკა, მისტიკა, პატრისტიკა, ნეიროთეოლოგია, Near Death Experience Studies (სიკვდილთან მიახლოებული გამოცდილების კვლევები).
თეოლოგიური ორიენტაცია: ამბობენ, რომ ლიბერალურ პოზიციებზე “ვდგავარ და სხვაგვარად არ ძალმიძს”. მე, ალბათ, უფრო ასე ვიტყოდი საკუთარ თავზე: “ლიბერალი, კონსერვატული ბექგრაუნდით”. კონსერვატობაში იმ საფუძველმდებარე პრინციპისადმი ლოიალურობას ვგულისხმობ, რომლის მიხედვითაც, ადამიანს არ ძალუძს ყველაფრის განსაზღვრა. სხვა სიტყვებით, ის არ შეიძლება იყოს ყველაფრის საზომი. ლიბერალად კი, ალბათ, იმიტომ მთვლიან, რომ, მაგალითად, ქალების მღვდლად კურთხევაში ვერ ვხედავ პრობლემას (იგივე პოზიციაზეა, მაგ., თავისი ზოგადი კონსერვატიზმით გამორჩეული მართლმადიდებელი თეოლოგი, მიტროპ. კალისტოს უერი, რომელიც 35 წელი ასწავლიდა თეოლოგიას ოქსფორდის უნივერსიტეტში). იქნებ იმიტომ მივიჩნევი არატრადიციულ მოაზროვნედ, რომ კათოლიკებსა და პროტესტანტებს არ ვთვლი ერეტიკოსებად? იქნებ იმიტომ, რომ სავსებით დასაშვებად მიმაჩნია კრიზისულ დღეებში მყოფი ქალის ეკლესიაში შესვლა და რელიგიურ თაყვანისცემაში სრულფასოვანი მონაწილეობა (და არა ტაძრის გარეთა ფანჯრებიდან ყურება დამამცირებლად, რაც არაერთხელ მინახავს, სემინარისტობის დროს, თბილისის სხვადასხვა ტაძრებში?). ერთი სიტყვით, სრულიად არ მაღელვებს ვინ რა იარლიყს მიბოძებს.
მიყვარს: წიგნის კითხვა, ბუნებაში ყოფნა, ლოცვა-მედიტაცია, მუსიკა, ბავშვებთან თამაში და ხორციანი კერძები (ოსტრი, ჩახოხბილი და მისთანები).
არ მიყვარს: კონიუნქტურის ტიპის ადამიანი, რომელიც მზად არის კორპორაციის ინტერესებისთვის მართალი ადამიანის წინააღმდეგ გაილაშქროს.
ბლოგის მიზანი:
ვებ-გვერდს შეგნებულად დავარქვი “ქრისტიანული თეოლოგია” და არა “მართლმადიდებლური თეოლოგია” მიუხედავად იმისა, რომ თავს მართლმადიდებლად ვთვლი და აღმოსავლური თეოლოგიის მიმართაც მეტი სიმპათია შეიძლება მქონდეს, ვიდრე დასავლურისადმი. პირადად ჩემთვის ქრისტიანობის ფარგლებში არსებულმა კონფესიურმა საზღვრებმა დიდი ხანია თავისი აქტუალობა დაკარგა. ეკლესიებს შორის ისტორიული დაპირისპირებების კვლევამ დამარწმუნა, რომ ამ ყველაფერს უფრო მეტად ადამიანურ ეგოიზმთან ჰქონდა კავშირი, ვიდრე თეოლოგიასთან. ასე რომ, სჯობს სხვადასხვა კონფესიის თეოლოგებმა უფრო ნაყოფიერად დახარჯონ საკუთარი დრო და ენერგია, ვიდრე ერთმანეთთან კინკლაობაა. ნაყოფიერი იქნებოდა, მაგალითად, ერთობლივი ძალისხმევის მიმართვა იმ საერთო პრობლემების გადასაჭრელად, რომლებიც თანაბრად უქმნის გამოწვევას ყველა კონფესიას და ყველა რელიგიას.
ამ ბლოგით მსურს ჩემი მცირე წვლილი შევიტანო ქართულენოვანი თეოლოგიური და რელიგიათმცოდნეობითი ინტერნეტ-სივრცის განვითარებაში. მართალია, ამ მიმართულებით სხვა ქართულენოვანი საიტებიც მუშაობენ, თუმცა მეჩვენება, რომ ისინი სწორედ ამ კონფესიურ შებოჭილობას ვერ აღწევენ თავს. ვგულისხმობ, როგორც მართლმადიდებლურ, ისე კათოლიკურ და პროტესტანტულ საიტებს. მათ პრობლემატურად ეჩვენებათ ისეთი პუბლიკაციებისა და ავტორების გამოქვეყნება, რომლებიც “არამართლმადიდებლური” (მათი გაგებით) სულისკვეთებისა შეიძლება იყვნენ. ამ თვალსაზრისით, რამდენადაც ჩემთვის ცნობილია, შედარებით თავისუფალია თორნიკე ჭიბოშვილის შემეცნებითი ბლოგი (tornikesshemecnebiti.blogspot.com), სადაც საკმაოდ მრავალფეროვანი მასალაა თავმოყრილი – არა მხოლოდ რელიგიასთან დაკავშირებული. ასევე რეკომენდაციას გავუწევდი სერგო ფარულავას (orthodoxtheology.ge) და ლაშა ღოღობერიძის (faith.ge) ჯგუფების ვებ-გვერდებს, ასევე ვებ-გვერდს: kenozisi.ge, რომლებიც, თუმცა არ არიან თავისუფალნი ზემოთ ნახსენები ნაკლისგან, მაინც სასარგებლო აღმოჩნდება კონკრეტული ტექსტებით დაინტერესებული მკითხველისთვის.
ამრიგად, ვეცდები რელიგიასთან დაკავშირებული მსგავსი ქართულენოვანი მასალის წარმოდგენას. თუმცა არ ვაპირებ ამ ბლოგის ყველანაირი ნაგვით გავსებას. მასალა უნდა იყოს ფართო პუბლიკისთვის: 1) გასაგები; 2) საინტერესო; 3) სასარგებლო.
პატივისცემით,
დავით თინიკაშვილი
2016 წლის 1 იანვარი